Adres

De brievenbus van IPK ziet er niet direct uit alsof hij vaak gevuld, laat staan geleegd wordt, maar het zou zomaar kunnen dat schijn bedriegt. Daarom bij deze mijn postadres!

Maaike van Adrichem
Inter-Ethnic Project Kumanovo
Done Bozinov 11/8
1300 Kumanovo
MACEDONIA

Entertainment

Mijn uitzicht over Kumanovo en de omliggende heuvels is zeker niet verkeerd te noemen, maar het echte vermaak is te vinden als ik vanaf m'n balkon het straatleven onder me door zie trekken.


Je moet ze toch pakken... die rustmomentjes.


Een bruiloftsstoet, compleet met vrolijke livemuziek, laveert tussen de auto's door.

Zdravo!

Na drie dagen incubatietijd is het de hoogste tijd om mijn eerste indrukken op het web te gooien. Getypt vanaf mijn bureautje met een verse kop zelfgebrouwde Turkse koffie bij de hand op een computer die deze site eigenlijk helemaal niet aankan, voel ik me al helemaal op mijn plek.

Kumanovo is een gemoedelijk en klein stadje. Of misschien lijkt het voor mij zo klein omdat ik vlak naast het centrale plein woon, schuin tegenover IPK, mijn werkplek voor de komende drie maanden. In het appartement van de moeder van de directrice waan ik mij, omringd door schitterend geborduurde bijbeltaferelen en gedroogde bloemstukken, al een beetje een Macedonische. En op straat blijkt dat helemaal geen slecht gevoel. Met een enorme zonnebril op, klikkende hakken en hippe boblijn ga ik naadloos op in de groepjes kek geklede en geknipte dames. Er zijn nog maar een paar gebieden waar ik toch nog wat inburgering kan gebruiken:
- Het briefgeld. Ik raak elke keer compleet in paniek als ik moet betalen omdat alle briefjes hier op elkaar lijken, terwijl ze in waarde toch echt variëren van tien tot duizend denar. Toen ik mijn espresso op het terras met het equivalent van zo’n vijf cent wilde betalen werd ik dan ook genadeloos als onnozele buitenlander ontmaskerd.
- De winkelnamen. Omdat alles in het Cyrillisch staat geschreven, moet ik overal nét wat langer kijken wat ze nou verkopen. Om vervolgens met een enorme Ahaa!!-uitroep mezelf tegen m’n hoofd te slaan dat ik dat niet eerder zag. Het zijn vaak namelijk gewoon Engelse woorden die op een wat bijzondere manier geschreven worden. Zo duurde het toch even voordat ik snapte waar Dragstor (drugstore, de supermarkt) en Pripajd (pre-paid) voor staan…
- De taal. Omdat ik mijn flat tijdelijk huur, staan er constant mensen voor de deur die op zoek zijn naar de oorspronkelijke bewoonster. Die kijken mij vervolgens zeer wantrouwend aan als ik probeer uit te leggen dat ik het appartement gewoon legaal huur en dat 'Godsi' een paar huizen verderop zit. Nu kom ik helaas niet verder dan: 'Godsi, NE'.

Nog wat algemene observaties:
- Er zijn meer apotheken dan supermarkten.
- Er zijn ENORM veel supermarkten, varierend in formaat van een schap instant sauzen en een mandje groenten tot het formaat Albert Heijn-om-de-hoek.
- Zelfs in de meest minuscule supermarkt heb je de keuze uit tenminste vijftien verschillende soorten ketchup.
- Ik weet niet hoe ze zich hier normaalgesproken wassen… Mijn badkamer heeft een badkuip zonder stop en een douche die je niet op kan hangen.

Hopelijk binnenkort een bericht met ook beeldmateriaal, waaronder het briljante uitzicht vanuit mijn appartement op de achtste verdieping. Mijn mobiele telefoonnummer hier is trouwens: (+389) (0)71-707653.

Priatno!

Dag Jordanië, Hoi Nederland

Wat ik niet mis van Jordanië:

• De taxichauffeurs en dan vooral elke dag moeten uitleggen waar je werkt, zeker in het geval van een kettingrokende, geen respect voor vrouwen hebbende, veel te hard rijdende en alle manieren van veilig rijden negerende hufter (voor een verhelderend stukje over het verkeer in Amman, zie dit stukje van Sander)


• Zand


• De prijs van een fles rosé (begint bij 11 JOD=12 euro)


• Gigantische verkeersopstoppingen in de hele stad door het vakantieseizoen


• De gebedsoproep om 5 uur 's ochtends

Wat ik mis van Jordanië:

• Lemon-Mint drankjes op het terras


• Zon


• De pro's en contra's van Nederland en Jordanië analyseren op 't balkon met ervaringsdeskundigen Maartje, Reem en wie er maar aansluit


• Zon


• Dat de winkels elke dag open zijn (mijn buurtsuper zelfs op vrijdagochtend)


• Rosé drinken in het zwembad met Maike (past precies), jawel, in de zon


• Dansen in de Caesar's en waterpijp roken in de Ed'n


• Zelfs in pyamabroek, met ongewassen haar en een wijd shirt aan nog bewonderend nagekeken worden door allerhande manvolk


• Had ik al zon gezegd?

zwembad

Als je voor de grap op Google Earth inzoomed op Abdoun, de wijk waar ik woon in Amman zal het al opvallen; je bent een grote nietsnut, sociale outcast en in ieder geval een erge sloeber als je hier geen zwembad hebt. Nu wil ik er dolgraag bijhoren in mijn buurtje, dus na een kleine zoektocht was ik de gelukkige eigenaar van een schitterend zwembad! En dat moest natuurlijk gevierd worden met de eerste officiële 'barbecue-op-het-dak-van-Maaike'.

lichte loodjes

Het einde is in zicht! Vorige week was mijn laatste werkdag op de ambassade en dat heb ik gevierd/betreurd met een weekendje aan de Rode Zee. Het is ongelooflijk mooi om daar te snorkelen en ik heb zelfs een proefduik gedaan. Hierboven een foto van internet, want had m'n camera maar niet mee onder water genomen. Onder die prachtige blauwe zee gaat een hele wereld schuil van het meest schitterende koraal en nog mooiere vissen.

De foto beneden is uiteraard wel van mijn eigen hand, toen we met een welverdiend coronaatje konden genieten van de schitterende zonsondergang.

Er wachten mij nog twee weekjes waarin ik aan m'n scriptie ga werken, heel veel afscheidsfeestjes ga geven en vooral nog heel erg ga genieten!

Parkeervaardigheden

Abdoun Circle, de cirkel vlakbij mijn huis, is op donderdagavond dé place to be in Amman. En dan niet eens per se om de hippe clubs en restaurantjes. Het lijkt of alle auto's in Amman zich verzamelen in Abdoun om zoveel mogelijk rondjes om de cirkel te rijden. En dan het liefst natuurlijk als je een mooie auto heb (gisteravond telde ik in een half uurtje terras drie Hummers, twee porsches, vele tientallen nieuwe mercedessen en dat zijn dan nog de merken die ik herken).
Maar naast het kijken en bekeken worden is er één plek op Abdoun Circle waar alles en iedereen samenkomt voor één doel. Het ijs van Gerard's. En als je daar dan om twee uur 's nachts nog een ijsje wilt halen en er is niet genoeg ruimte om voor de winkel netjes te parkeren, dan zet je de auto toch gewoon zo neer?

the University of Jordan

Na een hele drukke tijd had ik eindelijk weer tijd voor m'n scriptie, en om m'n studielust een broodnodige impuls te geven, zochten Maike en ik een inspirerende omgeving op; de Jordan University, een van de grootste universiteiten hier.

Hoewel de universiteit ook een stukje buiten de stad ligt, had het weinig overeenkomsten met het Zernikecomplex (voor niet-Groningers; extreem saaie omgeving/halve bouwput met grote gebouwen en vooral veel beton waar de beta-studenten zich noodgedwongen verzamelen); bij de ingang een uitgebreide keus aan snackbarren, tijdschriftenstands, kraslotenverkopers en zelfs een mannetje met vers fruit, echt wel een veel uitgebreider arsenaal dan de Albert Heijn to go. Na de ingang een brede laan waar hippe behoofddoekte meisjes in strakke spijkerbroeken flaneren, nagestaard door jongens in NOG strakkere spijkerbroeken. Groene bomen en pittoreske gebouwtjes... het was allemaal behoorlijk idyllisch.

Helaas viel de bibliotheek dan weer wat tegen. De internetcollectie beloofde tien bijzonder interessante titels voor mijn onderzoek, maar die gingen allen gepaard met een wel heel mysterieuze code om de locatie terug te vinden. De bibliothecaris heeft blijkbaar de licht sadistische hobby om ieder boek op een zo onlogisch geordend mogelijke manier op een plank te leggen. De ene keer vond ik het boek onder de naam van de schrijver op alfabetische volgorde, de andere keer op de (10-cijferige) code en vier van de tien boeken bleken helemaal spoorloos.

Toch was ik dolblij met mijn zes boeken, tot de uitdaging echter nog niet ten einde bleek. Op onze vraag of we een tijdelijk abonnement konden afsluiten, kregen we eerst enthousiaste reacties maar toen bleek dat we het ook ECHT wilden, werd het opeens een stuk ingewikkelder. Ik zal jullie de verschillende kantoren waar we zijn geweest besparen, maar uiteindelijk konden we allebei maar liefst twee boeken lenen, op de persoonlijke pas van de directrice.

Gelukkig maken de Jordaniers hun ongeorganiseerdheid goed met een zeer hoog ontwikkelde vriendelijkheid.

Nationaal vertoon

Toen ik donderdagochtend door de stad reed, vielen er twee dingen nogal op. Ten eerste stonden er in de straten iedere paar meter zwaarbewapende militairen, en dan niet de gewone militaire of diplomatieke politie die je hier sowieso overal ziet. Nee, het soort met een grote zonnebril op, zendertje in het oor en geweer ook echt in de aanslag in plaats van als leuke accesoire om mee te spelen. Op ieder kruispunt en rotonde stond bovendien een tank, met standaard weer een paar vervaarlijk uitziende militairen achter de mitrailleur geposteerd.

Ten tweede was de Jordaanse vlag meer aanwezig dan ik ooit heb gezien; mensen liepen rond met een vlag om hun schouders, auto’s waren versierd met ontelbare vlaggetjes en er reden zelfs auto’s rond met mensen uit de ramen hangend die vol enthousiasme de koning toezongen.

Even dacht ik dat de revolutie was uitgebroken, Jordanië toch weer door één van de buurlanden was aangevallen of… Opeens begon het me te dagen. Dit weekend wordt in Jordanië het World Economic Form georganiseerd, waar veel zeer belangrijke mensen naar toe komen, inclusief onze eigen Maria van der Hoeven. In dit soort situaties laat Jordanië graag zien hoe veilig het hier is, tegenstrijdig genoeg door een enorme hoeveelheid militairen de straat op te sturen.

Het enthousiaste nationalisme van de rest van de Jordaniërs had dan weer een andere oorzaak; de voetbalwedstrijd donderdagavond: hét nationale team Faisaly speelde in de finale van de Arabische Liga tegen Algerije!

In mijn vers aangschafte Faisaly shirtje begaf ik mij naar de kroeg om mee te juichen voor de overwinning. Maar helaas, al het geklap, gezang en gedans mocht niet baten. In de tweede helft waren de spelers zo zenuwachtig omdat de koning en koningin in het publiek zaten (overigens de reden dat mij kaartjes voor de vip-tribune door de neus geboord werden) dat ze iedere kans voor open doel wisten te verprutsen en met een volstrekt onnodige 1-0 verloren.

Dan is onweer toch wat mooier dan zand...

Aanpassingsproblemen

Hoewel ik de 40-dagengrens gepasseerd ben en mezelf dus halve Jordanier mag noemen (ik ben maar een vrouw tenslotte), blijf ik toch wat onuitwisbare Nederlandse trekjes houden. Dat praten over het weer krijg ik er maar niet uit...

We hebben hier qua weer nu het een en ander te verduren gehad; eindeloze stortbuien resulterend in rivieren voor m'n huis, zinderende hitte toen ik net vier dagen in een tent op de Rebuild Iraq Expo zat, sneeuwbuien in maart, enz...

Na een gezellig en nogal eclectisch avondje uit (beschaafd begonnen met een Arabische zanger, daarna daalde het niveau wat met eerst hele foute hiphop en toen zomaar de Hermes Houseband om spectaculair te eindigen met een Duitstalige versie van Stille Nacht, Heilige Nacht in de taxi naar huis) was ik eindelijk eens helemaal tevreden met het weer. Lekker briesje, heldere lucht, dus ramen open en uitslapen!

Tot ik 's ochtends wakker werd met een erg raar gevoel in m'n mond. En in m'n neus en m'n oren. Op mijn tegels liet ik voetafdrukken achter in een dikke laag stof. Zondag op m'n werk werd ik hartelijk uitgelachen omdat ik mijn ramen open had gelaten. Iedere weldenke Jordanier zag de zandstorm al dagen aankomen.

Deze foto is genomen om 11 uur 's ochtends... Als het goed is herinneren jullie je nog het uitzicht dat ik normaal hoor te hebben.

Lang leve de majesteit

Koninginnedag in het buitenland roept natuurlijk om een ambassadefeestje. Door het Holland Festival had ik al kunnen genieten van bitterballen en tompoucen in de lounge van het Hyatt (m'n tijdelijke hangout tijdens het festival, je moet wel op stand blijven natuurlijk). Maar onder het wakend oog van de koningin smaakten de bitterballen, haring en appelflappen toch nét ietsje beter.
Hier in Jordanië kom je de foto van de koning werkelijk overal tegen. In winkels, op auto's, in de shoarmatent, bij de kapper. Als het vrolijke Abdallah-nummer in de kroeg wordt gedraaid (heel handig dat zijn naam rijmt op Jalla en Allah) springt iedereen op om uitgebreid op de tafels te dansen. Ja, zo'n koningshuis zorgt voor een hoop vrolijkheid in een land. Toch heeft de wat bescheidener aanwezigheid van Beatrix in Nederland ook z'n voordelen. Grove grappen over de koning à la Hans Teeuwen of BNN zouden je hier een gevangenisstraf opleveren die kan oplopen tot levenslang. Al hebben wij geen vrolijke dansjes voor de koningin (tsja, wat rijmt er dan ook op Beatrix), gelukkig mogen wij wel gewoon om haar lachen.

Jordanië is mooi!

Met de trits aan bezoekers de afgelopen maand, heb ik pas echt ontdekt hoe veelzijdig Jordanië is. Bij deze een onbeschaamd toerisme-promotie stukje om iedereen naar dit schitterende land te lokken, waar je het ene moment midden in de woestijn zit en een uur later in een groene vallei, en waar je van de indrukwekkende ruïnes in Petra zo weer op een bruisende markt in de binnenstad bent.

Holland Festival... of Russisch?

De afgelopen twee weken heb ik het heel druk gehad met het organiseren van het Holland Festival, twee weken vol Nederlandse pret: een tentoonstelling, Nederlandse films, jazz, dans, klassieke muziek en een DJ. De opening was op de 23e in de vorm van een Food Expo; alle agenten van Nederlandse bedrijven stalden hun producten uit waardoor Amstel, Heineken en Bavaria gemoedelijk naast de Frico kaas, Knorr-soep en sojaboter (?) hun producten stonden te promoten. Uiteraard was de pers in grote getalen uitgenodigd en vooral tijdens de speech van de minister van Industrie en Handel (waar ik in m'n melkmeisjeskostuum als decoratie naast mocht staan) werd er lustig op los geklikt en gefilmd. Groot was dan ook onze teleurstelling toen we onszelf de volgende dag nergens in de krant tegenkwamen.

Totdat daar gelukkig de Star was, een wekelijkse krant met een Russische bijlage. Gelukkig kan de Russische gemeenschap hier onze Nederlandse outfit wel waarderen. Op de foto Maike, Sami en Maaike.

Vakantie!!!

Je kan natuurlijk niet naar Jordanie gaan zonder een keer echt vakantie te hebben, dus dat is dan ook precies wat ik ga doen de komende tien dagen. In de zon liggen bij de Dode Zee, fourwheeldriven door de woestijn, afdingen op de Syrische souqs en rondneuzen in alle oude woestijnkastelen die ze hier hebben. En dat alles met Niels die over anderhalf uur aankomt hier! Dus als het even stil is op deze site, weten jullie waar het aan ligt...

Nieuws uit de regio: Liefde

Vinden ze hier maar een overschat begrip…

Jordan Times, 22 maart: Online matchmaking services gain popularity. Dana, an executive secretary, muslim, said she meets many eligible men at the hotel where she works, but she is not looking for a short-term relationship or any physical contact before marriage and can never really know if someone she meets has honourable intentions.
“I am still open to meet people who approach my family first, but so far, the men who have come to my home have been all wrong for me and I don’t mind trying something else.”
According to Hammam Saeed, director of the Sunnah Centre in Amman, searching for a wife or husband is encouraged in Islam under sharia, but it is important that Internet sites are monitored closely to ensure users are persons of principle and are abiding by the teachings of Islam. He pointed out that the marriage sites should not accept any photos that are not Islamic.
In a Washington Post article posted on Zawaj.com, its founder Wael Abdelgawad told the paper that the site is very much in tune with Muslim culture because the Internet conversations put the emphasis on a love interest’s personality and mind, rather than on his or her looks. “It’s not about falling in love; it’s about meeting someone who is compatible and has the same goals in life and then getting married. Love grows… the whole concept of falling in love and the romantic whirlwind, it’s a Western concept and it’s a concept that doesn’t necessarily exist in the Muslim world,” Abdelgawad, said in the article.

Nieuws uit de regio: Eerwraak

Eerwraak is hier een zeer beladen onderwerp, waar liever niet over gesproken wordt. Dat betekent helaas niet dat het niet gebeurt. De (seculiere) wet voorziet zelfs in strafvermindering als iemand een familielid vermoordt omdat deze de eer van de familie heeft aangetast.

Jordan Times, 22 maart: A 52-year-old man walked free from the Criminal Court this week after receiving a reduced sentence for murdering his son in August 2005. Court transcripts said the defendant’s son had travelled to Iraq to study but failed because of his bad behaviour and “dishonourable relationships with women there.” The court also heard that the victim used to return home drunk after midnight and curse his father and God. On the morning of the incident, the defendant woke up around 5:00 am and fetched his gun. He then went to his son’s room to check his wallet to see if he had spent his salary again, the court said, adding the victim woke up and started arguing with his father. “The victim cursed the defendant and attempted to hit him. The latter became enraged and could no longer control his temper and fired two rounds striking his son in the head,” the court said.

Nieuws uit de regio: AIDS

Ook over AIDS wordt hier weinig gesproken. Het komt volgens de officiële cijfers dan ook niet veel voor, in totaal kent Jordanië zo’n zeshonderd mensen die met HIV besmet zijn. Dit nieuws zal dan ook wat gek in de oren klinken voor iemand die net in Afrika is geweest.

Jordan Times, 22 maart: Three new AIDS cases were registered at the Irbid Health Directorate this month, bringing the total number of reported cases in the Kingdom since the beginning of this year to nine, according to a National AIDS Programme (NAP) official. “The three new cases involved males, two of them non-Jordanians from India and Kazakhstan. Their ages range between 28 and 52 years.” After the two workers tested positive for AIDS, NAP officials met with them to identify the source of their infection. “The foreign workers were immediately deported and their names were sent to the Ministry of Interior to ban their entrance to the country in the future, Jarrah said.

En toen...

Sneeuwde het in Amman

Layalina

Een van de meest gelezen tijdschriften hier is de Layalina, een blad met een vrij uniek concept. Het is namelijk gevuld met foto's van mensen. Mensen op feestjes, mensen in het cafe, mensen op hun huwelijk en mensen in hotels. Bladzijde na bladzijde met te opgemaakte Jordaanse vrouwen en netjes in blouse gestoken mannen. En mijn eerste one-minute-of-fame in Jordanie is een feit: op de foto gezet in de Living Room met Maike en met onze namen in het Arabisch eronder!